Zasady właściwej preparacji

 

Preparacja do uzupełnień z Lava jest podobna do opracowania pod uzupełnienia metalowo-porcelanowe. Wskazane jest wykonanie na całym obwodzie zęba schodka typu Shoulder (z zaokrąglonym kątem wewnętrznym) lub Chamfer. Schodek wykonuje się pod kątem co najmniej 5°. Kąt zbieżności ścian osiowych powinien wynosić przynajmniej 4°. Krawędzie sieczne i okluzyjne powinny mieć promień co najmniej 0,4 mm. Szerokość schodka powinna wynosić około 1 mm.

Preparacja bezstopniowa (typu Feather) nie zapewnia uzyskania odpowiedniej ilości miejsca na warstwy ceramiki i odpowiedniej wytrzymałości pobrzeża podbudowy i jest przeciwwskazana. Nie wolno również wykonywać schodka z zagłębieniem, gdyż uniemożliwia to prawidłową rejestrację brzegu preparacji w trakcie skanowania. 

Ryc Zasady preparacji w zębach przednich

- Redukcja brzegu siecznego: 1.5 – 2.0 mm

- Redukcja od strony powierzchni wargowej i językowej: 1.0 – 1.5 mm

- Zaokrąglenie wewnętrznych krawędzi

- Brzeg preparacji w formie schodka skośnego (chamfer) lub prostego (shoulder), z zaokrąglonym przejściem w ścianę osiową

 

 

Zasady preparacji w zębach bocznych

- Redukcja powierzchni żującej: 1.5 – 2.0 mm

- Redukcja ścian osiowych: 1.5 – 2.0 mm

- Zaokrąglenie wewnętrznych krawędzi

- Brzeg preparacji w formie schodka skośnego (chamfer) lub prostego (shoulder), z zaokrąglonym przejściem w ścianę osiową

 

 

 

Preparacje w wyjątkowych sytuacjach - preparacja bezschodkowa jest dopuszczalna przy zachowaniu szczególnej ostrożności, gdyż prowadzi najczęściej do powstania bardzo ostrych krawędzi korony.

 

 

 

 

Kąty zalecane przy preparacji zarówno w przypadku zębów przednich, jak i bocznych. Schodek wykonuje się pod kątem co najmniej 5° (poziomo). Wszystkie wewnętrzne krawędzie należy zaokrąglić. Kąt zbieżności ścian osiowych powinien wynosić przynajmniej 4° (pionowo). Nadmiernie zbieżna preparacja ścian osiowych może prowadzić do stworzenia zbyt cienkich brzegów i zmniejszenie odporności podbudowy.

 

 
Preparacje do mostów adhezyjnych (typu Maryland i inlay/onlay)

Preparacje w odcinku przednim

Zasady preparacji:

• Głębokość preparacji: min 0,6 mm, max 0,7 mm aby zapewnić optymalną wytrzymałość i estetykę. Preparacja powinna być wykonana w szkliwie. Grubość szkliwa może wahać się od 0,4 do 1 mm (W. Kullmann 1990). Zaokrąglone kąty (promień ≥ 0,4 mm, brak ostrych krawędzi), wyraźnie zaznaczone brzegi preparacji i kąt poziomy ≥ 2°
• Grubość ścian cyrkonii: min 0,5 mm dla zapewnienia odpowiedniej wytrzymałości
• Licowanie: 0,1 mm – glazurowanie jest niezbędne do ochrony zębów przeciwstawnych przed starciem. Jeśli powierzchnia cyrkonu nie jest glazurowana wówczas uzupełnienie musi zostać wyłączone z okluzji. W przypadku, gdy nie można zapewnić grubości podbudowy 0,6 mm (cyrkonia + glazura) z powodu zbyt małej grubości szkliwa, należy rozważyć zastosowanie innego rodzaju uzupełnienia protetycznego

Preparacje w odcinku bocznym

Zasady preparacji:

• Głębokość preparacji: 2-4 mm, dla uzyskania odpowiedniej wytrzymałości struktury niezbędna jest odpowiednia przestrzeń dla łącznika min 9 mm². Kąt rozbieżności ścian ≥ 2°-3°.
• Grubość ścian cyrkonii: min 0,5 mm dla zapewnienia odpowiedniej wytrzymałości
• Licowanie: Glazurowanie lub licowanie ceramiką powierzchni żującej jest niezbędne do ochrony zębów przeciwstawnych przed starciem. Jeśli powierzchnia cyrkonu nie jest glazurowana wówczas uzupełnienie musi zostać wyłączone z okluzji.

Przeciwwskazania

od lewej:

Ryc. Schodek z zagłębieniem. Uniemożliwia prawidłowe wykrycie brzegów preparacji przez system.

Ryc. Schodek pod kątem 90°. Uniemożliwia prawidłowe wykrycie brzegów preparacji przez system.

Ryc. Podcienie w granicy preparacji

Ryc. Ściany osiowe opracowane równolegle. Utrudniają wykonanie szczeliny dla cementu oraz cementowanie uzupełnienia na filarze.

Ryc. Wszystkie ostre krawędzie powinny być zaokrąglone

Ryc. Nierównoległe filary. Podcienia uniemożliwiają właściwe osadzenie uzupełnienia protetycznego.